1 januari doen we echt even helemaal niks. Behalve hoesten en snotteren en op de bank hangen. En de houtkachel aan houden natuurlijk, dat is eigenlijk best een klus.
2 januari komt er weer een beetje energie in ons en krijgen we ook weer trek. Eind van de dag bak ik lekker een stukje zalm, maar de trek is snel weg, want na twee happen is Fea er alweer klaar mee.
Op 3 januari zijn we echt wel weer op de been. Eigenlijk dwing ik ons om op pad te gaan. Een groepje gekke en een strandtent van Nederlandse eigenaren hebben bedacht om een nieuwjaarsduik te gaan doen. Dit vind ik normaal heel leuk, maar met die nare hoest ga ik het niet doen, maar we gaan er wel heen voor de gezelligheid. Na de duik is er snert en broodjes frikandel in de strandtent. Ik merk alleen dat ik het niet trek in een volgestampt strandtent, dus we gaan buiten zitten en gelukkig krijgen we er gezelschap bij. Het is net warm genoeg om buiten te zitten. Ik heb binnen nog wel even geregeld dat iemand twee broodjes frikandel voor ons besteld heeft. Voor wie eens zin heeft in een Hollandse snack in Portugal. Dit is bij Mondi beach in Figurera da Foz. Echt een aanrader en de gratis camper parkeerplaats en speeltuin zit ernaast.
Het strand is een uur rijden bij ons vandaan en het is een hele leuke plek. We hebben nu vanaf onze woonplaats al meerdere mooie stranden gevonden van 1 uur tot 1 uur en 15 minuten rijden.
Het is zover, 5 januari, de dag dat onze mannen weer thuis komen. Eerst werk ik mijn 4 werkuren en dat gaat lastig met het hoesten.
Ik heb trouwens wel een vermoeden waar het hoesten vandaan komt. De rechtzaak voor het onderwijs van onze kinderen komt eraan en dat voelt niet fijn. Eigenlijk hoest ik al sinds we uitgenodigd zijn. Het is ons niet in de koude kleren gaan zitten dat ze ons beschuldigen van verwaarlozing van de kinderen en dat onze vrijheid van scholing in gevaar is.
Om half 1 ben ik uitgewerkt en gaan we snel op pad. We willen samen even winkelen voordat we de jongens om half 5 van het vliegveld kunnen halen en het is bijna 1,5 uur rijden. Als we in Porto zijn, rijd ik naar het verkeerde winkelcentrum. Is zijn nog geen vijf leuke winkels om in te snuffelen. Fea en ik hebben beide niets nodig, dus het is vooral ideeën opdoen en we kopen alleen echt hele toffe koopjes. We moeten helaas bezuinigen. Ik vind wel een heel tof koopje bij de Worten (Portugese mediamarkt) een nieuwe stofzuiger.
Tim apt dat ze vertraging hebben. De vleugels zijn bevroren en de machine die ze ontdooit werkt niet. Wij besluiten naar het winkelcentrum te rijden waar we eigenlijk heen wilde. Norte Shopping, dat is echt een mega groot shopping centrum. Voordat we naar binnen gaan, laat Tim weten dat ze bijna op gaan stijgen…..dat betekend dat het nog 2,5 uur duurt voordat ze er zijn. Ik stuur nog even de laatste zonnestralen van de dag toe. Bij hun is het al pikdonker.
Heerlijk om de jongens weer thuis te hebben en dat betekend dat de koelkast weer gevuld moet worden. Op de terugweg van de supermarkt komen we de drie koningen tegen met paard en wagen.
Ik ben ook druk bezig geweest om mezelf te presenteren als Virtual Assistant. Ik heb een kort portfolio filmpje gemaakt:
Nu eerst even een paar dagen bijkomen van al dat reizen van de jongens. Tot ik naar de wc ga en er een slang op het muurtje ligt. Ons wc is in een oud schuurtje en die is nog aan alle kanten open. Max komt me redden.
Voor mij even tijd om creatief te zijn. Vorig jaar was een vriendin jarig, die nu alweer jarig is en ik had haar beloofd een tekening te maken. Ik speur even op haar insta opzoek naar een mooie foto die ik na kan tekenen.
Nog meer creativiteit van de knutseljuf.
Eenmaal thuis worden we verrast. De politie komt langs. Ze vragen wie we zijn en of ze de kinderen mogen zien. Ik vertel dat die er niet zijn (en ze zijn er ook echt niet hoor haha) ik vraag wat ze willen. Ze zijn gestuurd door de rechtbank om ons adres te controleren en of onze kinderen het goed maken. Hij vraagt naar het onderwijs. Ik vertel dat we homescholing doen en dat ze ingeschreven staan bij een Amerikaanse school. Hij vraagt of ik daar papier van heb en die laat ik hem zien. Nadat we ook nog Tims nummer geven zijn ze tevreden. Tim wordt niet veel later gebeld door een Portugees nummer, maar hij is aan het rijden. Er volgt een sms
We sturen het bericht door naar onze advocaat. Hij zegt dat we het beste gewoon mee kunnen werken. Hij vertrouwd erop dat we dat prima kunnen.
Tim probeert de afspraak te verzetten, want maandagmiddag zijn we beide vrijwilligers op het project. De mevrouw aan de lijn wordt boos. Ze zegt dat ze ons al sinds november te pakken proberen te krijgen. Wij weten van niets. Ze zegt dat als we niet mee willen werken dat ze daar een aantekening van zal maken. Tim legt uit dat we best mee willen werken, maar niet op maandag om 2 uur omdat we dan weg zijn. Ze biedt aan om een uur eerder te komen en dat kan voor ons allemaal.
Maar dit vinden we wel doodeng hoor en het hele weekend boenen we ons huis schoon en alles er omheen. Ik maak een boekenplankje met schoolboeken en op mijn telefoon heb ik een heel lesplan staan. Het punt is, dat het homeschoolen op het project gebeurt, doormiddel van leuke activiteiten, projecten en thema’s en dat hoort eigenlijk niet, dus op papier doen we dat thuis.
Zondag ga ik nog even wandelen met vriendinnen.
Maandag werk ik me eerst door mijn 4 uur heen en dan is het zover. Tim heeft snel de kinderen van het project opgehaald. Ik probeer nog een lunch naar binnen te proppen, maar ze zijn 20 minuten te vroeg.
Er is een man die het rapport schrijft en hij is zeer tevreden als hij naar binnen loopt. Hij vindt ons huis erg mooi. Dat is wel grappig, want er zit nog geen stuc op de muren en er is geen afgewerkt plafond. Hij vindt het mooi en dat ze net langs een bij elkaar geraapt zooitje keuken lopen, dat maakt ze niet uit. Waar wij ons wel eens heel druk om maken, dat niets klaar is, er binnen geen wc is en dat er geen stromend water in huis is, dat is voor Portugese begrippen heel normaal. Het is lekker warm bij ons binnen en dat is echt een luxe hier.
We beginnen het gesprek, ze leggen ons uit dat kinderen in Portugal volgens het Portugese systeem scholing moeten volgen. Dit kan volgens gecontroleerde homeschooling met iedere 3 jaar een reeks toetsen om te zien dat ze op niveau zijn of door echt naar een school te gaan. Wij leggen uit dat we dat begrijpen, maar dat dat niet bij onze levensstijl past. We hebben lang gereis en reizen namelijk nog steeds regelmatig. Ons huis is een vakantiewoning en als de verbouwing klaar is dan willen we graag weer reizen. (Of niet, maar dat zeggen we niet). Ze vraagt aan de kinderen hoe ze het hier vinden en wat ze later willen gaan doen. De jongens weten het nog niet antwoorden ze. Ze willen alleen niet naar een Portugese school. Wij leggen uit dat de kinderen het ontzettend goed doen, heel gelukkig zijn en heel veel leren. Het gaat zelfs veel beter dan toen ze in Nederland nog op school zaten. Wij vinden het belangrijk dat de kinderen veel ruimte hebben om zichzelf of creatief te ontwikkelen en veel ruimte krijgen.
De mevrouw die er is is psychologe en wat ze zegt had ik echt op moeten nemen. Ze begrijpt het helemaal, maar zegt ze, als we iedereen de vrijheid gaan geven om zelf de manier van scholing in te gaan vullen dan lopen alle scholen leeg. Ik denk bij mezelf, als je dat weet dan weet je toch dat er echt iets mankeert aan het school systeem!?!?!?.
We vertellen nog dat ze een Amerikaans highschool diploma krijgen. We vragen hoe het zal verlopen donderdag, want we hebben gehoord dat ouders nog wel eens worden gescheiden van hun kinderen en dan los van elkaar ondervraagd. Dit is iets wat we echt niet willen. De man verzekerd ons dat dit echt niet zal gebeuren. We ronden het gesprek af. Ze zijn tevreden over onze zorg voor de kinderen, maar onze manier van onderwijs is niet volgens de wet. Ze gaan een rapport schrijven.
Zo dat was ff dikke stress. Onze kinderen hebben een stressloze schooltijd en Rick zit nu ongeveer op havo niveau met wiskunde en waarschijnlijk hoger met Engels. Een hoop onzin vakken hebben ze lekker over kunnen slaan of alleen het hoognodige van hoeven leren. Eigenlijk zijn ze op alle mogelijke vakken geprikkeld en als ze er meer van zouden willen weten dan wordt dat aangeboden. Zo is Rick verhalen aan het schrijven en hout aan het bewerken. Max probeert zich steeds meer te verdiepen in game ontwikkeling. Wie weet hoever ze ermee komen.
Nu stressen we nog even een paar dagen door. Tot we donderdag de 22ste aan de beurt zijn. We hebben slapeloze nachten gehad en met knikkende knieën gaan we op pad. We moeten even wachten en onze advocaat gaat het rapport dat geschreven is even ophalen. Het is een mooi rapport. Één en al lof over ons gezin. We doen het helemaal goed. De advocaat gaat eerst even naar binnen en dan mogen wij. We hebben Fea trouwens niet meegenomen, die kreeg al stress bij het idee. We zeggen dat ze ziek is. Eenmaal binnen vragen ze eerst onze namen en dan volgt een verhaal. Onze tolk krijgt niet echt de tijd om alles te vertalen. Ze moet het maar samenvatten vinden ze. Het rapport wordt doorgenomen en daar kan niets over gezegd worden. De meneer van het huisbezoek is er ook bij. Er wordt kort doorgenomen waarom we voor deze manier van onderwijs kiezen.
De rechter lijkt verveelt en is er wel klaar mee, maar er is een felle dame bij en zij blijkt de staat te vertegenwoordigen. Ze vraagt ons naar onze vaccinatiestatus. Pardon denk ik. Ik vraag waarom dat relevant is. Ze zegt dat het gaat om de veiligheid van de hele bevolking en dat het bewijs is dat we goed voor onze kinderen zorgen. (What the fuck en ondertussen gaan alle radars in mijn hoofd aan om een fatsoenlijk antwoord te geven) Wat ik bijvoorbeeld niet aan heb zien komen, is dat onze advocaat iets van ons af zit en hij is niet bereikbaar voor een kort overleg. Ik leg uit dat ik niet weet of ik dit op papier heb. Ze vraagt of ze gevaccineerd zijn en ik zeg dat ze alles gehad hebben wat in Nederland noodzakelijk is. In Nederland is niets verplicht, dus ik lieg niet en kan hiermee nog alle kanten op. Zover ik weet is in Portugal ook niets verplicht, dus de vraag verbaasde me echt enorm. Maar he 10 punten voor mijn tactische antwoord. Het eindoordeel is dat we de vaccinatie bewijzen aan moeten leveren en dat onze Amerikaanse school beoordeeld gaat worden. Het hele gebeuren duurde nog geen 20 minuten.
We gaan naar huis en we hopen dat ze er nu eens lekker twee jaar over na gaan denken.
Tijd voor wat ontspanning en wat leuks. Dat betekend tekenen en tuinieren.
https://pin.it/1jmKbfrLK neem eens een kijkje op mijn Pinterest board.
Het is vandaag 27 januari en ik knip een Engelse dame en ze zegt dat het gaat stormen. Ik heb er nog niemand over gehoord. Het is al een paar dagen onrustig, maar ja dat waren wij ook, dus we merkte het niet zo. ’s avond als ik wil gaan slapen loop ik buiten langs de wasmachine en moet ik aan haar woorden denken en doe ik het deurtje dicht, zodat het niet kan gaan klapperen. Ik zorg ook dat het hekje voor ons huis dicht kan en dan ga ik slapen.
’s morgens om half 6 word ik wakker en moet ik meteen plassen. De wind gaat als een malle tekeer. Ons huis heeft een oud dak en we slapen direct onder de pannen. We hebben er alleen verhuisdekens tegenaan geniet tegen het stof. Ik kan de wind voelen en de dekens bewegen. Ik merk dat Tim ook onrustig is en ik vraag of hij wakker is en als hij antwoord vraag ik of hij mee gaat plassen, want het klinkt nogal spannend buiten. Samen lopen we de trap af en ik loop naar de voordeur. Ik zie dat het heel donker is. Normaal verlicht de straatlantaarn de weg voor ons huis. Ik kan ook zien dat er overal rommel ligt. Ik loop terug naar Tim om een lamp te pakken. Samen staan we bij de kachel en dan begint het huis te trillen, is er een oorverdovend lawaai en al het stof dat zich in het huis bevindt en door de kieren naar binnen kan komen vliegt door het huis. Ik vlieg in Tims armen en roep, WAT IS DAT!!!!! En terwijl we elkaar aankijken komen de kinderen naar beneden gevlogen. Voor een paar seconden bewoog echt werkelijk alles met een bulderen geluid. Terwijl we daar alle vijf onderaan de trap staan lijkt het ergste ook meteen voorbij. De kinderen gaan op de bank zitten en ik moet nu echt piesen! Dat betekend dat ik naar buiten moet en Tim zegt dat ik gewoon de eerste emmer moet pakken die ik zie. Dat doe ik dan ook en in de flits dat ik buiten ben zie ik overal kapotte dakpannen en rommel op straat.
Eerst ff plassen en dan even nadenken. Het is al ochtend dus slapen zal ik niet meer doen, maar zonder licht kan je ook niets anders doen. De storm wordt per minuut rustiger. We hebben het koud en het is nog pikdonker. Tim zegt dat we het beste allemaal nog even naar bed kunnen gaan. Hoe dan, denk ik. Ik zie druppels via de pijp van de kachel binnenkomen en ik zet snel een bakje onder het druppelpunt en dan ga ik net als de rest ook nog maar in bed liggen. Iedereen lijkt ook snel weer in slaap te vallen, maar ik kan alleen maar aan de rommel denken die ik zag.
Al snel wordt het lichter buiten en dat zorgt ervoor dat er licht door het dak heen komt op plekken waar dat niet hoort. Ook bij Max langs de muur zie ik licht een druppels. Ik besluit eruit te gaan. Het regent nu niet en we moeten zorgen dat we zoveel mogelijk opgeruimd hebben en gerepareerd voordat het gaat regenen.
Wow wat ik buiten aantref, shit he. Ik kan de helft pas zien, maar er ligt zoveel rommel. Ik besluit te gaan filmen.
Na het filmen loop ik door naar boven om te zien hoe het met de buurvrouw boven is. Ik kan haar niet rond haar huis vinden, maar haar huis zelf ziet er goed uit. Er is een schuurtje weggewaaid, maar de rest lijkt oke. Ik ga bij de camper kijken en die staat er gelukkig ook nog goed bij. Terwijl ik daar sta, zie ik de buurvrouw uit het bos komen. Ehhh wat doet ze in het bos. Ze is ontdaan en zegt heel veel, pffff, dat kak Portugees. Ik snap er geen zak van. Maar ze gaat gelukkig rustiger praten. Haar huis is in orde. Ik leg uit dat onze daken kapot zijn. We moeten aan de slag. Ze haalt haar mobiel uit haar zak en ze vindt het heel erg dat haar batterij bijna leeg is. We hebben geen idee hoelang we zonder stroom blijven. Ik leg haar uit dat wij nog een volle batterij hebben en dat wij haar telefoon op kunnen laden. Ze zegt dat ze straks zal komen.
Ik loop weer naar beneden en zie dat er een boom bovenop mijn kleine caravan ligt. Er liggen drie grote dennenbomen om. Ik loop verder naar beneden en de buurman van achter ons staat ontdaan tegen Tim te ratelen. Hij heeft ook veel schade aan zijn daken.
Als we zeker weten dat iedereen verder in orde is, gaan we aan de slag. Het is mooi weer en we willen de daken zo snel mogelijk weer dicht hebben. Eerst maak ik foto’s van alle schade.
Max en Fea beginnen met het opruimen van alle rommel bij de voordeur en van de straat. Tim en Rick gaan het dak op en alle kapotte pannen eraf halen. We hebben sowieso nieuwe pannen nodig. Tim doet een schatting en ik ga op pad.
Wat ik onderweg zie…….niet te beschrijven. Ik had me niet gerealiseerd dat ik er misschien helemaal niet kon komen. De normale route is afgesloten door een omgevallen boom. Ik probeer de andere weg, om uit het dorp te komen en dat lukt. Overal liggen omgevallen bomen en omgevallen stroom palen. Daken liggen overhoop en schuurtjes zijn verdwenen. Het is een bende. Er liggen ook gebroken elektra kabels op de weg. Ik kan gelukkig bij het bouwmaterialen bedrijf komen. We zijn bekende daar. Hij staat al dakpannen in te laden voor iemand anders en gaat daarna door met mijn pannen. We kunnen niet betalen want er is geen stroom, maar hij schrijft het op zegt hij. Betalen komt wel. Ik bedank hem en ga weer slalommend naar huis. We werken de hele dag om het keukendak, het dak van onze slaapkamer en het dak van de badkamer weer goed te leggen en te repareren. In de middag waait er af en toe iemand langs om te kijken hoe het met ons gaat en of we hulp nodig hebben. Wij hebben de pannen er weer aardig op liggen. Het afwerken kost nog wel een tijd, maar we denken dat andere meer hulp nodig hebben, dus we sturen iedereen door. Soms hebben we signaal en dan komen er apjes binnen. Vrienden van ons moesten hun caravan uit vluchten omdat er een boom vlak naast viel en een andere er boven hangt. Nog een ander stel hebben een ingestorte schoonste en en veel weggewaaide zonnepanelen met pannen en al.
Wij vervangen als laatste nog het gesneuvelde zonnepaneel. Het gaat al rond dat de stroom wel eens een week uit kan blijven en we willen graag een beetje stroom houden. De buurvrouw is ook langs geweest om haar telefoon op te laden en ze was super dankbaar toen ze hem vol weer terug kreeg.
Het is ons gelukt. Alles ligt er weer redelijk netjes bij. Het dak van ons huis is heel oud en het kan niet helemaal meer recht liggen. De pannen breken als je erop gaat lopen. Ik heb nu op mijn buik liggend alles terug op zijn plek geduwd. Het dak bij onze voordeur is ook oud en veel pannen breken terwijl we de pannen aan de zijkant van het huis weer vast cementen. Dus die worden ook weer vervangen. De overgang van keukendak naar het dak bij de voordeur krijgen we niet helemaal goed, maar het is buiten en een paar druppels kan het wel hebben. Het dak van de grote schuur is onherstelbaar beschadigd. Het is gewoon te oud. Het hout is niet meer betrouwbaar. Ik ga nog even bij de caravan kijken, maar ook daar kan ik niets. Er ligt een goed matras in en die zou ik er graag uithalen, maar de deur gaat niet meer open en onze energie is op. Het begint ook te regenen, dus we zijn klaar voor vandaag. Het begint te schemeren dus het is ook wel genoeg. From dusk till dawn zullen we maar zeggen. We gaan de kachel aansteken. Er schijnt nog meer storm aan te komen. We gaan het zien hoe dat gaat lopen en of we de daken echt droog hebben. Wij moeten even heel erg bijkomen.
